ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ: ΤΕΡΜΑ ΣΤΑ ΠΑΖΑΡΙΑ ΤΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΩΝ…

Τι βλέπουμε στις γενικές συνελεύσεις:

Όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα, από το κλείσιμο των καταλήψεων το Φλεβάρη του 2009, στη σχολή γίναμε μάρτυρες της σταδιακής απαξίωσης του θεσμού της γενικής συνέλευσης. Όσες γενικές συνελεύσεις πραγματοποιούνται στο σύλλογο είναι άμαζες στο μεγαλύτερο μέρος τους· στην αρχή παρόντα είναι κυρίως τα μέλη των παρατάξεων -και αν- και όταν πλησιάζει η ψηφοφορία, όλως περιέργως, η συνέλευση μαζικοποιείται. Το λόγο -σχεδόν παραδοσιακά(!!!)- παίρνουν μόνο οι “συνεπείς συνδικαλιστές” των παρατάξεων και η πολιτική συζήτηση περιορίζεται στις μικροκομματικές αντιπαραθέσεις. Για να παρακολουθήσεις τις τοποθετήσεις των ομιλητών πρέπει να διαθέτεις οξυμένη ακοή, καθώς τα “πηγαδάκια” δε σταματούν και τα χειροκροτήματα επαναλαμβάνονται κάθε φορά που τα μέλη των παρατάξεων αντιλαμβάνονται ότι ο εκπρόσωπος της παράταξής τους ολοκλήρωσε την ομιλία του, χωρίς να ενδιαφέρει και πολύ το περιεχόμενό της.

Ο εκφυλισμός αυτός του τρόπου με τον οποίο διεξάγονται οι γενικές συνελεύσεις και η γραφειοκρατικοποίηση της διαδικασίας έχουν συγκεκριμένες απολήξεις στο πώς οι ίδιες οι παρατάξεις εμφανίζονται και δρουν μέσα σε αυτές.

Κάλεσμα του Συντονιστικού Γενικών Συνελεύσεων Θεσσαλονίκης στους μαθητές

Βρισκόμαστε 36 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ενός Πολυτεχνείου  που παραμένει ζωντανό όσο ακόμα τα αιτηματα του δεν έχουν ικανοποιηθεί και ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και τον εκρηκτικό Δεκέμβρη που την ακολούθησε. Ενός Δεκέμβρη που έβγαλε στο δρόμο τον κόσμο που αντιμετωπίζει τη βία σε όλα τα επίπεδα της ζωής του, είτε αυτή λέγεται καταστολή, είτε  λέγεται ανεργία και  εργασιακή  ανασφάλεια, τον κόσμο που νιώθει ότι δεν έχει αύριο. Αδιαμφισβήτητος  πρωταγωνιστής της εξέγερσης ήταν η νεολαία που βγήκε στο δρόμο μαζικά και δυναμικά ,που συγκρούστηκε με τις δυνάμεις καταστολής , που έψαξε άλλες μορφές συνεύρεσης και συντονισμού μέσα στα κέντρα αγώνα που κατέλαβε. Ένα από τα πιο δυναμικά κομμάτια του Δεκέμβρη που υιοθέτησε ιδιαίτερα ριζοσπαστικές πρακτικές ήταν οι μαθητές, που δε βγήκαν στο δρόμο μόνο γιατί το κράτος δολοφόνησε ένα συμμαθητή τους αλλά πολύ περισσότερο επειδή  τα όνειρα τους δολοφονούνται καθημερινά.

ΚΟΙΝΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Contra Legem- Ε.Α.Α.Κ., ΔΙΚΤΥΟ-ΑΡ.ΕΝ. για τη ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ του Σ.Φ.ΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΜΠΤΗ 12/11

Συμπληρώνονται φέτος 36 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου η οποία αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους σταθμούς στην ιστορία του λαϊκού κινήματος στη χώρα μας. Μία εξέγερση που σήμανε την αρχή του τέλους της χούντας των συνταγματαρχών, και στρεφόταν ενάντια στον ιμπεριαλισμό  και στο σύστημα που γεννάει πολέμους και ολοκληρωτικά καθεστώτα έχοντας ως  κεντρικά συνθήματα της εξέγερσης τα: “ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” και “ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ, ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ“.

Το Πολυτεχνείο της εξέγερσης, της ανυπακοής, του αγώνα, της ανατροπής. 36 χρόνια μετά «τίποτε δεν έχει αλλάξει και τίποτε δεν είναι όπως παλιά». Οι επίσημοι προσπαθούν να το μετατρέψουν σε φιέστα που να χωράει στα τηλεοπτικά παράθυρα, ακίνδυνη γιορτή, που «όλους τους ενώνει». Για μας το Πολυτεχνείο δε ζει στα μνημόσυνα που του κάνουν οι καθεστωτικοί φορείς, δε ζει στα λόγια των κυβερνώντων κι όσων ξεπούλησαν τα αιτήματά του, τη συνέχεια και την προοπτική του.

Το Πολυτεχνείο της εξέγερσης, της ανυπακοής, της ανατροπής, ζει και αναπνέει στα κινήματα του σήμερα, τους αγώνες και τις νίκες μας. Ζει στους συλλογικούς αγώνες ενάντια στην πολιτική των ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και τις κατευθύνσεις της Ε.Ε. Ζούσε στις στιγμές που η γενιά μας έγραψε τη δική της ιστορία, στις μεγάλες συγκρούσεις των φοιτητικών κινητοποιήσεων, στις συνελεύσεις των χιλιάδων και τις πορείες των δεκάδων χιλιάδων του 2006 και του 2007. Ζούσε τον περασμένο Δεκέμβρη, όταν η νεολαία βγήκε στους δρόμους για να αμφισβητήσει συνολικά τον τρόπο ζωής και να διεκδικήσει όλα όσα της ανήκουν. Ζει σε κάθε μικρή και μεγάλη κατάκτηση που κατοχυρώνει τα δικαιώματά μας. Συνεχιστές του η Ιρακινή Αντίσταση, η Παλαιστινιακή Ιντιφάντα, το κίνημα των Ζαπατίστας.

Η ΛΑΜΨΗ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ!!!

Κάθε χρόνο, ενόψει της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, γίνεται συντεταγμένη προσπάθεια να μετατραπεί αυτή σε φιέστα επισήμων που χωράει στα τηλεοπτικά παράθυρα, σε ακίνδυνη γιορτή που «όλους τους ενώνει». Για εμάς το Πολυτεχνείο δε ζει στα μνημόσυνα που του κάνουν οι καθεστωτικοί φορείς, δε ζει στα λόγια των κυβερνώντων κι όσων ξεπούλησαν τα αιτήματά του, τη συνέχεια και την προοπτική του.

Το Πολυτεχνείο της εξέγερσης, της ανυπακοής, της ανατροπής, ζει και αναπνέει στα κινήματα του σήμερα, στους αγώνες και τις νίκες μας. Ζούσε στις στιγμές που η γενιά μας έγραψε τη δική της ιστορία, στις μεγάλες συγκρούσεις των φοιτητικών κινητοποιήσεων, στις συνελεύσεις των χιλιάδων και τις πορείες των δεκάδων χιλιάδων του 2006 και του 2007. Ζούσε τον περασμένο Δεκέμβρη, όταν η νεολαία βγήκε στους δρόμους για να αμφισβητήσει συνολικά τον τρόπο ζωής και να διεκδικήσει όλα όσα της ανήκουν. Ζει στους συλλογικούς αγώνες ενάντια στην πολιτική των ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και τις κατευθύνσεις της Ε.Ε. Ζει σε κάθε μικρή και μεγάλη κατάκτηση που κατοχυρώνει τα δικαιώματά μας.

Το κυρίαρχο αίτημα του Πολυτεχνείου του ’73 για “ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” επανέρχεται στο προσκήνιο πιο επίκαιρο από ποτέ.

Ανακοίνωση Αλληλεγγύης

Σε δίκη με εξοντωτικές κατηγορίες σύρεται στις 12 Νοέμβρη ο Βασίλης Καραβαζάκης, γνωστός αγωνιστής και πρωτεργάτης  του κινήματος της νότιας Κέρκυρας ενάντια στη δημιουργία του  ΧΥΤΑ Λευκίμμης.

ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΑΝΕΜΟΥΣ…

Τελευταία πράξη της απελθούσας κυβέρνησης της ΝΔ ήταν η πραξικοπηματική παραχώρηση αδειών λειτουργίας σε 33 Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών. Στο εξής, με βάση το νόμο που ψηφίστηκε μέσα στο καλοκαίρι του 2008, τα διάφορα ΚΕΣ θεωρούνται αναγνωρισμένα από το κράτος εκπαιδευτικά ιδρύματα που παρέχουν στους αποφοίτους τους ίσα επαγγελματικά δικαιώματα με αυτά των αποφοίτων των δημοσίων πανεπιστημίων.

ΕΦΥΓΕ Η ΕΛΛΗ ΠΑΠΠΑ…

Έφυγε από τη ζωή, στις 27 Οκτώβρη, η δημοσιογράφος, συγγραφέας και μαχήτρια της Αριστεράς  Έλλη Παππά, σε ηλικία 89 ετών. Η κ. Παππά θα κηδευτεί πολιτικά στο Γ΄ Νεκροταφείο Αθηνών, εκεί όπου και θα ταφεί δίπλα στον σύντροφο της ζωής της, Νίκο Μπελλογιάννη. Η  Έλλη Παππά ήταν δημοσιογράφος, συγγραφέας και μαχήτρια της Αριστεράς. Κόρη του Ευάγγελου Παππά και της Μαριάνθης Παπαδοπούλου και αδελφή της Διδούς Σωτηρίου, γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1920. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή η οικογένεια εγκαταστάθηκε στον Πειραιά.

Φοίτησε αρχικά στη φιλοσοφική και στη νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς όμως να ολοκληρώσει τις σπουδές της, λόγω της Κατοχής, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως δημοσιογράφος. Εργάστηκε στην παράνομη έκδοση του Ριζοσπάστη μέχρι το 1949, οπότε άρχισε η συνεργασία της με τον Νίκο Πλουμπίδη και από τον Ιούνιο του 1950 με τον Νίκο Μπελογιάννη, τον οποίο και έγιναν ζευγάρι στη ζωή.

Η  Έλλη Παππά και ο Νίκος Μπελογιάννης συνελήφθησαν (Δεκέμβριος 1950) και παρέμειναν σε απομόνωση έως την πρώτη δίκη τους (Νοέμβριος 1951). Στη φυλακή γεννήθηκε ο γιος τους, Νίκος (Αύγουστος 1951). Ακολούθησε η δεύτερη δίκη, το Φεβρουάριο του 1952) οπότε και το ζευγάρι καταδικάστηκε σε θάνατο. ο Μπελογιάννης εκτελέστηκε, αλλά στην Παππά, λόγω του βρέφους, χαρίστηκε η ζωή και τελικά αποφυλακίστηκε την πρωτοχρονιά του 1964. Εργάστηκε στην ΕΔΑ και από το 1965 ήταν αρθρογράφος και μέλος της συντακτικής επιτροπής της εφημερίδας Δημοκρατική Αλλαγή. Με το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 συνελήφθη και εξορίστηκε στη Γυάρο, απ’ όπου αποφυλακίστηκε τον Ιούλιο του 1968, λόγω σοβαρής ασθένειας.

Αθώοι οι 6 φοιτητές που δικάζονταν σήμερα στην Ξάνθη!

Ψήφισμα αλληλεγγύης του Συλλόγου μας:

ΟΙ ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΟΥΝ – ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ

Η ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

“Αλφαβητάρι”- Μία προσπάθεια να περιγράψουμε με 24 λέξεις όλα όσα πρέπει να ξέρουν οι πρωτοετείς…

ΑΣΥΛΟ: μία από τις σημαντικότερες κατακτήσεις του φοιτητικού κινήματος. Προασπίζει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και τις συλλογικές δυναμικές πρακτικές όπως οι καταλήψεις, οι παραστάσεις διαμαρτυρίας σε Συγκλήτους κα. Τελευταία έχει βρεθεί στο στόχαστρο γιατί αποτελεί ορμητήριο νικηφόρων αγώνων που αποσπούν κατακτήσεις όπως η μη αναθεώρηση του αρ.16 Συντάγματος. Αν θέλουν να καταργήσουν κάποιο άσυλο, ας ξεκινήσουν απ’ το βουλευτικό!

Καταγγελία ΕΑΑΚ για τις πραξικοπηματικές ενέργειες νομιμοποίησης της εκλογικής νοθείας στην προσπάθεια ανασυγκρότησης της ΕΦΕΕ

Καταγγέλλουμε τις πραξικοπηματικές ενέργειες νομιμοποίησης της εκλογικής νοθείας από πλευράς ΠΑΣΠ και ΔΑΠ με την πλήρη στήριξη και σύμπραξη της ΠΚΣ και της ΑΡΕΝ, στην προσπάθεια ανασυγκρότησης της ΕΦΕΕ. Προφανώς, ο μέχρι τώρα τρόπος με τον οποίο επέλεξε να οργανωθεί και να κινητοποιηθεί το νικηφόρο φοιτητικό κίνημα, οι Γενικές Συνελεύσεις και το Συντονιστικό τους, δεν τους αρέσει. Η κουστωδία ΠΑΣΠ – ΔΑΠ – ΠΚΣ – ΑΡΕΝ μπαίνει σε μία διαδικασία χυδαίου παζαρέματος αντιπροσώπων που υπηρετεί εν τέλει τους σχεδιασμούς της ίδιας της κυβέρνησης, για την εύρεση επίσημου συνομιλητή από τη μεριά του φοιτητικού κινήματος. Από το χθεσινό «διαπαραταξιακό» μάζεμα οι εν λόγω παρατάξεις, χωρίς κανένα θράσος, προχωρούν σε «επικύρωση» των αποτελεσμάτων των φοιτητικών εκλογών εν κρυπτώ. Σήμερα, δεν μπήκαν καν στη διαδικασία να αντιπαραβάλουν τα αποτελέσματά τους, παίζοντας κρυφτούλι σε μαζώξεις που γίνονται σε διαφορετικούς χώρους από αυτούς που έχει καλεστεί η «Τεχνική Γραμματεία», μπλοκάροντας τη διαδικασία της. Δε διστάζουν να δώσουν κάρτες χωρίς να έχουν επικυρωθεί καν ενιαία αποτελέσματα. Είναι ξεκάθαρο ότι θέλουν να προχωρήσουν από τα πάνω σε συνέδριο κάλπης, βίας και νοθείας.