ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ‘ΜΕΝΑ ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΝΑ!!!
Αναρτήθηκε από τον/την contralegemeaak στο Δεκεμβρίου 5, 2011
“O νέος νόμος πρόκειται ν’ αλλάξει το DNA της λειτουργίας των ΑΕΙ και ΤΕΙ.
Τέρμα πια με το Πανεπιστήμιο της μεταπολίτευσης”.
Άννα Διαμαντοπούλου, Αύγουστος 2011
Πράγματι. Ο νέος νόμος έχει ως στόχο την πλήρη αποσάθρωση του δημόσιου και δωρεάν Πανεπιστημίου, όπως το γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Από την καθημερινότητα των φοιτητών και τη διοίκηση μέχρι και τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων, συντελούνται εκτρωματικές αλλαγές. Σύμφωνα με το νόμο, το Πανεπιστήμιο, μετατρέπεται σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (εταιρία Α.Ε.!), συνδέεται με την αγορά και τις επιχειρήσεις (εισβολή των επιχειρήσεων στην έρευνα και τη χρηματοδότηση) και καλείται να διαμορφώσει το νέο μοντέλο εργαζομένου που θα εξυπηρετεί καλύτερα τις ανάγκες του υπάρχοντος συστήματος. Ειδικότερα, η διάλυση των ενιαίων πτυχίων, η εισαγωγή του ατομικού φακέλου προσόντων και οι τρεις κύκλοι σπουδών, σκοπεύουν στην υπερεξειδίκευση, στην ανάγνωση της φοιτητικής και επαγγελματικής καθημερινότητας υπό το πρίσμα του ατομικισμού, στην κατάργηση των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων και στην κατάπνιξη των συλλογικών μας διεκδικήσεων. Με την εντατικοποίηση των σπουδών, μάς θέλουν να τρέχουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ σε υποχρεωτικές παρακολουθήσεις και σεμινάρια, για να συλλέξουμε όσο το δυνατόν περισσότερες πιστωτικές μονάδες, χωρίς κανένα περιθώριο πολιτικοποίησης, θυμίζοντας χρόνια Λυκείου. Παράλληλα, τα δωρεάν συγγράμματα, η σίτιση και η στέγαση, αποτελούν πια παρελθόν, κάνοντας τις σπουδές προνόμιο για «λίγους κι εκλεκτούς».
Τέσσερις μήνες μετά την ψήφισή του, κεκλεισμένων των θυρών, ο νέος νόμος αρχίζει και εφαρμόζεται. Ήδη οι περικοπές στα συγγράμματα είναι γεγονός, ενώ στη δική μας σχολή αρχίζει και γίνεται λόγος για την αναμόρφωση του προγράμματος σπουδών, πλήρως εναρμονισμένο με τις επιταγές του νόμου, με τεχνοκρατικές κατευθύνσεις (θα κοπούν μαθήματα, με στόχο να διδάσκονται μόνο αυτά που ανταποκρίνονται στις ανάγκες της αγοράς), αλυσίδες μαθημάτων και προαπαιτούμενα, μία μόνο επαναληπτική εξεταστική, υποχρεωτικές παρακολουθήσεις και απουσίες. Πρόκειται για μια απόφαση που θέλουν να παρθεί για εμάς χωρίς εμάς, καθώς ο σύλλογος δεν έχει ενημερωθεί για την αναμόρφωση του προγράμματος, το οποίο θα αναλάβει να διαμορφώσει μια επιτροπή καθηγητών. Ως Contra Legem_ Ε.Α.Α.Κ. πιστεύουμε ότι το ζήτημα αφορά άμεσα τους φοιτητές, γι’ αυτό και πρέπει να ανοιχθεί στο σύλλογο και να συζητηθεί στη γενική μας συνέλευση. Να διαμορφώσουμε όλοι μαζί ένα πρόγραμμα σπουδών, που θα υπερασπίζεται τα κεκτημένα του υπάρχοντος και θα περιέχει αλλαγές προς τη βελτίωσή του.
Μία ακόμα πτυχή της άμεσης εφαρμογής του νέου νόμου είναι και η σύσταση των συμβουλίων διοίκησης, των οποίων οι εκλογές έχουν ήδη αναβληθεί δύο φορές. Πρόκειται για την πιο αυταρχική μορφή διοίκησης που θα γνωρίσει το πανεπιστήμιο καθώς θα αποτελείται από 15 μέλη, εκ των οποίων τα 6 δε θα έχουν καμία σχέση με την ακαδημαϊκή κοινότητα, με όλες τις κρίσιμες αρμοδιότητες να μεταφέρονται από τις Συγκλήτους και τα Τμήματα στα Συμβούλια Διοίκησης που θα συγκροτούνται από managers, μεγαλοκαθηγητές – επιχειρηματίες του εξωτερικού και εκπροσώπους εταιριών, ενώ οι φοιτητές θα έχουμε μόνο έναν εκπρόσωπο που θα προκύπτει από ενιαία ψηφοδέλτια. Τη σύστασή τους έχει αναλάβει η τριμελής οργανωτική επιτροπή, διορισμένη από την Υπουργό Παιδείας, θίγοντας το αυτοδιοίκητο και την αυτοτέλεια του Πανεπιστημίου. Δεν υπερασπιζόμαστε την υπάρχουσα “συνδιοίκηση”, καθώς πιστεύουμε, ότι η πραγματική συμμετοχή των φοιτητών δε στηρίζεται στις πελατειακές σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ καθηγητών και «εκλεγμένων» των καθεστωτικών παρατάξεων, αλλά αποτυπώνεται μόνο στις αποφάσεις των γενικών μας συνελεύσεων. Ωστόσο, τα νέα Συμβούλια θα είναι πλήρως «απαλλαγμένα» από την έστω και περιορισμένη, ενσωματώσιμη φοιτητική συμμετοχή που προβλέπει το μοντέλο της συνδιοίκησης.
Ως Contra Legem_ Ε.Α.Α.Κ., πιστεύουμε ότι οι φοιτητές έχουν ήδη δώσει μια πρώτη μαχητική απάντηση στο Υπουργείο ενάντια στο νέο νόμο, με τις καταλήψεις του Σεπτέμβρη και πως ο αγώνας δεν κρίνεται σε μια ζαριά, αλλά το φοιτητικό κίνημα θα πρέπει να βρίσκεται απέναντι σε κάθε προσπάθεια εφαρμογής του νόμου, παίρνοντας αποφάσεις από τα κάτω, μέσω των γενικών συνελεύσεων, ώστε να μπλοκάρει αυτόν τον αντιδραστικό νόμο. Αναγνωρίζουμε ότι οι φοιτητές δεν είμαστε συντεχνία, αλλά κομμάτια της υπόλοιπης κοινωνίας και οι αυριανοί εργαζόμενοι, που πρέπει να ταχθούμε εναντίον της συνολικής βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής, που θέλει να τσακίσει κάθε αυτονόητο και κεκτημένο δικαίωμά μας.
Contra στη λογική του ατομικού δρόμου, εμείς προτάσσουμε τους συλλογικούς αγώνες,
ως μόνο τρόπο υπεράσπισης των όσων μας ανήκουν!
«Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους,
δε διαμαρτυρήθηκα γιατί δεν ήμουν Εβραίος,
Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές,
δε φώναξα γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής,
Όταν καταδίωξαν τους τσιγγάνους,
ούτε τότε φώναξα γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος,
Όταν έκλεισαν το στόμα των ρωμαιοκαθολικών
που αντιτάσσονταν στο φασισμό,
δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός.
Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα,
Αλλά δεν υπήρχε κανείς πια να αντισταθεί μαζί μου.»
Μπ. Μπρεχτ
