Άννα Διαμαντοπούλου, Αύγουστος 2011

  Πράγματι. Ο νέος νόμος έχει ως στόχο την πλήρη αποσάθρωση του δημόσιου και δωρεάν Πανεπιστημίου, όπως το γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Από την καθημερινότητα των φοιτητών και τη διοίκηση μέχρι και τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων, συντελούνται εκτρωματικές αλλαγές.  Σύμφωνα με το νόμο, το Πανεπιστήμιο, μετατρέπεται σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (εταιρία Α.Ε.!), συνδέεται με την αγορά και τις επιχειρήσεις (εισβολή των επιχειρήσεων στην έρευνα και τη χρηματοδότηση) και καλείται να διαμορφώσει το νέο μοντέλο εργαζομένου που θα εξυπηρετεί καλύτερα τις ανάγκες του υπάρχοντος συστήματος. Ειδικότερα, η  διάλυση των ενιαίων πτυχίων, η εισαγωγή του ατομικού φακέλου προσόντων και οι τρεις κύκλοι σπουδών, σκοπεύουν στην υπερεξειδίκευση, στην ανάγνωση της φοιτητικής και επαγγελματικής καθημερινότητας υπό το πρίσμα του ατομικισμού, στην κατάργηση των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων και στην κατάπνιξη των συλλογικών μας διεκδικήσεων. Με την εντατικοποίηση των σπουδών, μάς θέλουν να τρέχουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ σε υποχρεωτικές παρακολουθήσεις και σεμινάρια, για να συλλέξουμε όσο το δυνατόν περισσότερες πιστωτικές μονάδες, χωρίς κανένα περιθώριο πολιτικοποίησης, θυμίζοντας χρόνια Λυκείου. Παράλληλα, τα δωρεάν συγγράμματα, η σίτιση και η στέγαση, αποτελούν πια παρελθόν, κάνοντας τις σπουδές προνόμιο για «λίγους κι εκλεκτούς».

    Τέσσερις μήνες μετά την ψήφισή του, κεκλεισμένων των θυρών, ο νέος νόμος αρχίζει και εφαρμόζεται. Ήδη οι περικοπές στα συγγράμματα είναι γεγονός, ενώ στη δική μας σχολή αρχίζει και γίνεται λόγος για την αναμόρφωση του προγράμματος σπουδών, πλήρως εναρμονισμένο με τις επιταγές του νόμου, με τεχνοκρατικές κατευθύνσεις (θα κοπούν μαθήματα, με στόχο να διδάσκονται μόνο αυτά που ανταποκρίνονται στις ανάγκες της αγοράς), αλυσίδες μαθημάτων και προαπαιτούμενα, μία μόνο επαναληπτική εξεταστική, υποχρεωτικές παρακολουθήσεις και απουσίες. Πρόκειται για μια απόφαση που θέλουν να παρθεί για εμάς χωρίς εμάς, καθώς ο σύλλογος δεν έχει ενημερωθεί για την αναμόρφωση του προγράμματος, το οποίο θα αναλάβει να διαμορφώσει μια επιτροπή καθηγητών. Ως Contra Legem_ Ε.Α.Α.Κ. πιστεύουμε ότι το ζήτημα αφορά άμεσα τους φοιτητές, γι’ αυτό και πρέπει να ανοιχθεί στο σύλλογο και να συζητηθεί στη γενική μας συνέλευση. Να διαμορφώσουμε όλοι μαζί ένα πρόγραμμα σπουδών, που θα υπερασπίζεται τα κεκτημένα του υπάρχοντος και θα περιέχει αλλαγές προς τη βελτίωσή του.

    Μία ακόμα πτυχή της άμεσης εφαρμογής του νέου νόμου είναι και η σύσταση των συμβουλίων διοίκησης, των οποίων οι εκλογές έχουν ήδη αναβληθεί δύο φορές. Πρόκειται για την πιο αυταρχική μορφή διοίκησης που θα γνωρίσει το πανεπιστήμιο καθώς θα αποτελείται από 15 μέλη, εκ των οποίων τα 6 δε θα έχουν καμία σχέση με την ακαδημαϊκή  κοινότητα, με όλες τις κρίσιμες αρμοδιότητες να μεταφέρονται από τις Συγκλήτους και τα Τμήματα στα Συμβούλια Διοίκησης που θα συγκροτούνται από managers, μεγαλοκαθηγητές – επιχειρηματίες του εξωτερικού και εκπροσώπους εταιριών, ενώ οι φοιτητές θα έχουμε μόνο έναν εκπρόσωπο που θα προκύπτει από ενιαία ψηφοδέλτια. Τη σύστασή τους έχει αναλάβει η τριμελής οργανωτική επιτροπή, διορισμένη από την Υπουργό Παιδείας, θίγοντας το αυτοδιοίκητο και την αυτοτέλεια του Πανεπιστημίου. Δεν υπερασπιζόμαστε την υπάρχουσα “συνδιοίκηση”, καθώς πιστεύουμε, ότι η πραγματική συμμετοχή των φοιτητών δε στηρίζεται στις πελατειακές σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ καθηγητών και «εκλεγμένων» των καθεστωτικών παρατάξεων, αλλά αποτυπώνεται μόνο στις αποφάσεις των γενικών μας συνελεύσεων. Ωστόσο, τα νέα Συμβούλια  θα είναι πλήρως «απαλλαγμένα» από την έστω και περιορισμένη, ενσωματώσιμη φοιτητική συμμετοχή που προβλέπει το μοντέλο της συνδιοίκησης.

     Ως Contra Legem_ Ε.Α.Α.Κ., πιστεύουμε ότι οι φοιτητές έχουν ήδη δώσει μια πρώτη μαχητική απάντηση στο Υπουργείο ενάντια στο νέο νόμο, με τις καταλήψεις του Σεπτέμβρη και πως ο αγώνας δεν κρίνεται σε μια ζαριά, αλλά το φοιτητικό κίνημα θα πρέπει να βρίσκεται απέναντι σε κάθε προσπάθεια εφαρμογής του νόμου, παίρνοντας αποφάσεις από τα κάτω, μέσω των γενικών συνελεύσεων, ώστε να μπλοκάρει αυτόν τον αντιδραστικό νόμο. Αναγνωρίζουμε ότι οι φοιτητές δεν είμαστε συντεχνία, αλλά κομμάτια της υπόλοιπης κοινωνίας και οι αυριανοί εργαζόμενοι, που πρέπει να ταχθούμε εναντίον της συνολικής βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής, που θέλει να τσακίσει κάθε αυτονόητο και κεκτημένο δικαίωμά μας.

Contra στη λογική του ατομικού δρόμου, εμείς προτάσσουμε τους συλλογικούς αγώνες,

ως μόνο τρόπο υπεράσπισης των όσων μας ανήκουν!

«Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους,
δε διαμαρτυρήθηκα γιατί δεν ήμουν Εβραίος,

Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές,
δε φώναξα γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής,

Όταν καταδίωξαν τους τσιγγάνους,
ούτε τότε φώναξα γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος,

Όταν έκλεισαν το στόμα των ρωμαιοκαθολικών
που αντιτάσσονταν στο φασισμό,
δεν έκανα  τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός.

Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα,
Αλλά δεν υπήρχε κανείς πια να αντισταθεί μαζί μου.»

Μπ. Μπρεχτ

CONTRA LEGEM_  E.A.A.K.

Σήμερα, 2/12/2011, βρέθηκε στο χώρο του Α.Π.Θ. ο υπουργός Οικονομίας της λαομίσητης κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και μετέπειτα συγκυβέρνησης ΠΑ.ΣΟ.Κ – Ν.Δ. – ΛΑ.Ο.Σ., Βενιζέλος, στα πλαίσια της ορκωμοσίας του Τμήματος Νομικής. Κατά τη διάρκεια της τελετής, μέλη φοιτητικών συλλόγων από διάφορα τμήματα παρενέβησαν και με πανό και συνθήματα απαίτησαν την αποχώρησή του. Η έκρηξη οργής και η έντονη αποδοκιμασία εναντίον του πολιτικού προσωπικού των Μνημονίων, της διάλυσης της Δημόσιας και Δωρεάν Παιδείας με την ψήφιση του νέου νόμου-πλαίσιο και της εξαθλίωσης όλης της κοινωνίας, σε κάθε εμφάνισή τους καθιστά σαφές ότι είναι ανεπιθύμητοι παντού και πως οι μέρες της ασυδοσίας τους είναι μετρημένες.

    Ως Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση παλεύουμε, ώστε η δίκαιη αυτή οργή να μετατραπεί σε ρεύμα ανατροπής της αντιεκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και συνολικά της πολιτικής συγκυβέρνησης – Ε.Ε. – Δ.Ν.Τ. από  το φοιτητικό κίνημα μαζί με όλον τον αγωνιζόμενο λαό.

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ

 Το όνομά μας, η ψυχή μας

Το όνομά μας βρίσκεται σε αναλογία με τη χρήση του contra legem ως νομικού όρου. Έτσι κι εμείς ερμηνεύουμε την πραγματικότητα που ζούμε και προσπαθούμε να επικρατούν οι θέσεις που είναι αντίθετες σ’ αυτή. Σκοπός μας είναι η αντίθεση αυτή να οδηγεί όχι στη “διόρθωση” της πραγματικότητας αλλά στην ανατροπή της προς όφελος μιας άλλης (καταργητική ή contra legem ερμηνεία). Το όνομά μας βρίσκεται σε αναλογία με τη σκέψη, τη δράση μας, την ίδια την «ψυχή» μας.

Επιλέγουμε τη συλλογικότητα…

Τι θέλουμε να εκφράσουμε: Σε μια εποχή που επιβάλλουν τον ατομικό δρόμο και το βόλεμα εμείς επιλέγουμε τη συλλογικότητα. Ξέρουμε ότι μόνοι μας δε μπορούμε να καταφέρουμε πολλά και σίγουρα δεν μπορούμε ν’ αλλάξουμε τον κόσμο. Αλλάζει όμως τελικά ο κόσμος ή μήπως οι αγώνες είναι μάταιοι; Καταρχήν σε δύσκολους καιρούς, είναι τιμή να πηγαίνεις κόντρα! Η ιστορία επίσης έχει αποδείξει πως με συλλογικούς αγώνες η ίδια η ιστορία μπορεί να αλλάξει… Με μια τέτοια οπτική επιλέγουμε να αποτελούμε μια ανεξάρτητη αριστερή πολιτική συλλογικότητα. Μέσα σε μια σχολή δικομματισμού (ΔΑΠ, ΠΑΣΠ) και μιας αντίληψης ότι το Πανεπιστήμιο είναι μόνο χώρος μαθημάτων, εμείς θέλουμε να αναδείξουμε το Πανεπιστήμιο ως χώρο πολιτικοποίησης και κοινωνικοποίησης.

Θέλουμε να δώσουμε στην πολιτική το νόημα που της έχουν στερήσει. Πολιτική για εμάς είναι η συλλογική έκφραση των αναγκών και των ονείρων μας τα οποία παλεύουμε να ντύσουμε με πράξη. Γι’ αυτό πρεσβεύουμε ένα μαχητικό συνδικαλισμό υπεράσπισης και διεύρυνσης των δικαιωμάτων μας. Κι ένας τέτοιος συνδικαλισμός δεν μπορεί παρά να  εκφράζεται μέσω των γενικών συνελεύσεων. Ως ανεξάρτητη αριστερή παρέμβαση στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις τις γενικές συνελεύσεις και το ζωντάνεμα των διαδικασιών του συλλόγου. Ταυτόχρονα, όμως, διατηρούμε την αυτοτέλεια μας ως  contra legem με καθημερινή παρέμβαση και πολύπλευρη δράση για θέματα τόσο της φοιτητικής καθημερινότητάς μας όσο και της εργασιακής μας προοπτικής.

Επιλέγουμε την αμεσοδημοκρατία…

Πώς λειτουργούμε: Δεν είμαστε παράταξη – δεν είμαστε κάτι στατικό. Το contra legem είναι σχήμα. Είναι δηλαδή μια δυναμική διαδικασία που η ύπαρξη και η εξέλιξή του βρίσκονται στα χέρια όσων βάζουν το λιθαράκι τους σ’ αυτό. Λειτουργούμε στη βάση της άμεσης δημοκρατίας. Η πολιτική μας αντίληψη δηλαδή και η πολιτική μας δράση αποφασίζεται μέσα από τις ανοιχτές διαδικασίες μας.

Σ’ αυτές ο καθένας ακούγεται ισότιμα χωρίς αρχηγούς, στελέχη, ιεραρχίες και καθοδηγήσεις. Το contra legem θέλουμε να αποτελεί ένα πεδίο υποδοχής προβληματισμών, ερωτημάτων και αντιλήψεων που θα τροφοδοτούν όλους τους υπόλοιπους σχηματίες. Έπειτα, μέσα από τη διαδικασία της από κοινού συζήτησης (θέση – αντίθεση – σύνθεση) προκύπτουν τα υλικά μας με τα οποία παρεμβαίνουμε στους υπόλοιπους συμφοιτητές μας. Μέσα απ’ αυτές τις διαδικασίες αποφασίζεται και η δράση μας, γιατί όπως έλεγε κι ο Μαρξ «Το ζήτημα δεν είναι απλά να ερμηνεύουμε τον κόσμο. Το ζήτημα είναι να τον αλλάζουμε».

Και τέλος, σε πείσμα των καιρών παραμένουμε ανεξάρτητοι από τους κομματικούς μηχανισμούς, το καθηγητικό κατεστημένο και την οικονομική χρηματοδότηση, καθώς προϋπόθεση  της πολιτικής ανεξαρτησίας είναι και η οικονομική ανεξαρτησία.

Επιλέγουμε αριστερά…

Αντιπαλεύουμε το σύστημα που γεννάει την εκμετάλλευση, το κέρδος,
τους πολέμους, τον εθνικισμό και το ρατσισμό.

Αντιπαλεύουμε τους εκφραστές αυτού του συστήματος
(ΠΑ.ΣΟ.Κ., Ν.Δ., ΛΑ.Ο.Σ., Ε.Ε., Δ.Ν.Τ.,) και την πολιτική τους.

Ωστόσο, σ’ αυτό τον αγώνα, σε κάθε μικρή και μεγάλη μάχη, δεν μπορεί να εκφράσει τις αγωνίες μας, τις αναζητήσεις μας και τη μαχητικότητά μας η επίσημη αριστερά.

Το Κ.Κ.Ε. έχει την αντίληψη της από τα πάνω μεταφοράς της κομματικής γραμμής. Δεν βλέπει τη δυνατότητα του κόσμου να παράξει και ο ίδιος πολιτική για τον εαυτό του μέσα στις συλλογικές αγωνιστικές διαδικασίες και να πετύχει νίκες. Αντίθετα, επιδιώκει να μετατρέπει τους αγώνες σε ψήφους και φοβάται όποιον αγώνα δεν ελέγχει αναπαράγοντας τη λογική της ήττας και της μοιρολατρίας. Χαρακτηριστικό είναι ότι σε μια τέτοια συγκυρία όπου λαμβάνει χώρα η πιο σκληρή επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας, το Κ.Κ.Ε. ζητά εκλογές την ίδια στιγμή που 1,5εκ. άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους, αμφισβητούν την υπάρχουσα κατάσταση και διεκδικούν μια καλύτερη ζωή. Και όσον αφορά την ιστορία, το Κ.Κ.Ε. υπερασπίζεται άκριτα το σοβιετικό μοντέλο ως σοσιαλιστικό, ενώ την ταραγμένη περίοδο του ‘89 συμμετείχε στην ίδια κυβέρνηση με τη Ν.Δ. Τέλος, βλέπει τις πιο λαμπρές στιγμές του κομμουνιστικού κινήματος της χώρας μας (αντιφασιστικός αγώνας, Ε.Α.Μ., εμφύλιος, εξορίες, αντιδικτατορικός αγώνας) ως ιστορική ιδιοκτησία της σημερινής συγκρότησής του.

Ο ΣΥΝ-ΣΥ.ΡΙΖ.Α., από την άλλη, αποτελεί δήθεν την αριστερά της πολυχρωμίας. Από τη μια προσπαθεί να αναδείξει μια αριστερή φυσιογνωμία, ενώ από την άλλη υποτάσσεται στη συνδιαχείριση και υπερασπίζεται λογικές αριστερών κυβερνήσεων. Σε μια περίοδο που ολοένα διευρυνόμενα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας αναγνωρίζουν την Ε.Ε. ως «πηγή του κακού», ο ΣΥΝ δε βάζει στο στόχαστρο συνολικά την Ε.Ε. και απλά διαμαρτύρεται για τις ακραίες πτυχές της πολιτικής της, χωρίς να βλέπει το βαθιά αντιδραστικό της ρόλο κι έχοντας συναινέσει στο παρελθόν σε αντεργατικές τομές (βλ. Μάαστριχτ).

Τα μέλη των νεολαιών της επίσημης αριστεράς, συμμετέχουν στο Μ.Α.Σ. (πρώην Π.Κ.Σ.) και την ΑΡ.ΕΝ. αντίστοιχα. Παρά τις επιμέρους διαφορές μας με τα υπόλοιπα κομμάτια της Αριστεράς, ως Contra Legem_ E.A.A.K., προτάσσοντας τους μαζικούς, ανυποχώρητους αγώνες και την κοινή δράση των αγωνιζόμενων δυνάμεων, επιδιώκουμε να συνεργαζόμαστε στις Γενικές Συνελεύσεις άλλες δυνάμεις στη βάση ενός πλαισίου που να εκφράζει τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας!

Επιλέγουμε την αριστερά της ρήξης και της ανατροπής…

Επιλέγουμε Ε.Α.Α.Κ.

Γι’ αυτό το λόγο το contra legem συνυπάρχει και συντονίζεται με τα ανεξάρτητα αριστερά σχήματα που υπάρχουν σε άλλες σχολές.

Όλα τα σχήματα μαζί συγκροτούν την Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση. Η Ε.Α.Α.Κ. γεννήθηκε μέσα στο κίνημα του ‘90 – ‘91 και προσπαθεί να εκφράσει την άλλη αριστερά στα Πανεπιστήμια και τα Τ.Ε.Ι.. Τα σχήματα που την αποτελούν συντονίζονται με ισότιμο τρόπο μέσα από συντονιστικά των σχημάτων, τόσο σε επίπεδο πόλης όσο και πανελλαδικά. Αποτελεί το πιο ενωτικό εγχείρημα της ριζοσπαστικής αριστεράς, αναδεικνύοντας τη δυνατότητα της να υπάρχει ως διακριτό πολιτικό ρεύμα, να υπερβαίνει τον κατακερματισμό της και να πετυχαίνει νίκες. Έχοντας πρωταγωνιστήσει στους αγώνες της τελευταίας 20ετίας κι έχοντας συμβάλει και στα κινήματα του 2006 και 2007, έχει αφήσει το στίγμα της στις σελίδες του φοιτητικού κινήματος. Και το διάστημα που έρχεται μένουν πολλές σελίδες να γραφτούν ακόμη…

Επιλέγουμε τους νικηφόρους αγώνες…

Σε μια εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία στην οποία σύσσωμο το εγχώριο πολιτικό σύστημα επιχειρεί να επιβάλει στον ελληνικό λαό μια οικονομική χούντα, υπό την αιγίδα της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ., και να δημιουργήσει τριτοκοσμικούς όρους διαβίωσης είναι απαραίτητο να συνενωθούν όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας και να παλέψουν για την ανατροπή όλων αυτών που αποφασίζουν σε βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας.

 «Διαβάτη δρόμος δεν υπάρχει.
Το δρόμο τον φτιάχνεις βαδίζοντας…»

CONTRA LEGEM-E.A.A.K.

Με λένε εξέγερση.

Η ηλικία μου απροσδιόριστη. Πρέπει να γεννήθηκα τότε που φύτρωσε το παράπονο στο στήθος του σκλάβου και η αδικία έγινε το καθημερινό ψωμί στα τραπέζια του κόσμου. Το σώμα μου τράφηκε με ποτάμια αίματος, με αλυσίδες, με θυσίες με ανισότητες.

Με λένε εξέγερση.

Απόκτησα χίλια πρόσωπα, πότε γροθιά, πότε κραυγή, πότε παράπονο, πότε οδόφραγμα, πότε ντουφέκι, πότε πλακάτ και πύρινος λόγος, μα πάντα παρούσα και καλπάζουσα στα σταυροδρόμια της ιστορίας.

Με λένε εξέγερση.

Έγινα τραγούδι στα χείλη των κυνηγημένων, σημαία στους ιστούς των καταπιεσμένων, συνείδηση των θυμάτων και υποσυνείδητο των θυτών. Έθνος μου όλα τα έθνη της γης και χώμα μου το σώμα των μυριάδων σκοτωμένων στο όνομά μου.

Με λένε εξέγερση.

Αφουγκράστηκα τους μύχιους πόθους της ανθρώπινης δυστυχίας και έγινα αποκούμπι, λυτρωτής και φωτοδότης σε καθημερινούς Γολγοθάδες που γίνονταν Αναστάσεις και Λυτρώσεις. Έγινα αμέτρητες φορές το καθαρτήριο της ανθρώπινης συνείδησης, η νέα αυγή σ’ έναν κόσμο σκοτεινό και απάνθρωπο.

Με λένε εξέγερση.

Γύρισα όλα τα μέρη του κόσμου. Άλλοτε στη Ναζαρέτ, άλλοτε στην Αγία Πετρούπολη κι άλλοτε στην Τιεν Αν Μεν. Έγινα έφοδος στα χειμερινά ανάκτορα, κατάληψη στο κάστρο της Βαστίλλης. Μάης παριζιάνικος, άνοιξη της Πράγας, ροβόλημα στους δρόμους της Αβάνας. Πότε σπαθί στα χέρια του Σπάρτακου, πότε βόλι στο καριοφίλι του Καραΐσκάκη, πότε λόγος θεϊκός στης Ιερουσαλήμ τα τείχη, πότε αντάριασμα στου Βιετνάμ τους ορυζώνες, πότε σφεντόνα παιδική στης Παλαιστίνης την Ιντιφάντα και πότε ανοιγμένο κεφάλι στου Σιάτλ το μετερίζι.

Με λένε εξέγερση.

Αδίκησα και αδικήθηκα, εμπιστεύτηκα και απογοητεύτηκα, ξεκίνησα μα δεν τερμάτισα, κοιλοπόνεσα μα δεν γέννησα, γονάτισα μα σηκώθηκα, γιατί ταυτίστηκα με τους ανθρώπους, γιατί είμαι δικό τους έργο.

Με λένε εξέγερση.

Κι ήμουνα πάντα κοντά σας, έγινα σύντροφός και ιδρώτας στην πονεμένη πορεία σας στο χρόνο. Ήμουνα πύρινα λόγια Βελεστινλήδων στα Βαλκάνια, τα ματωμένα στάρια στα Κιλελέρ, τα νεκρά κορμιά των καπνεργατών στη Σαλονίκη του ’36. Κι έπειτα έγινα ΟΧΙ βροντερό στα χείλη τους και αντάρτικο τραγούδι στα θρυλικά βουνά τους. Αργότερα πυρπόλησα τις καρδιές τους στη Λευκωσία και την Κερύνεια, κι έγινα αγώνας ανένδοτος και βήμα γοργό στα πόδια του Λαμπράκη και 1-1-4 στις διαδηλώσεις της ψυχής τους.

Με λένε εξέγερση.

Με φυγάδευσαν στη σιωπή και στο βόλεμα τα σκοτεινά χρόνια των αμερικανόδουλων πρακτόρων. Χώθηκα και πλαδάρεψα εφτά χρόνια μαζί με τους Έλληνες στις πολυθρόνες της ντροπής και της υποταγής. Μου ρούφηξε το αίμα η αντιπαροχή, το θαλασσοδάνειο, ο άγνωστος πόλεμος της τηλεόρασης και η αποβλάκωση των γηπέδων. Έκανα πως δεν άκουγα τις κραυγές αυτών των λίγων που σάπιζαν στις Γυάρους και τις Μακρονήσους…

Με λένε εξέγερση.

Και ξανάνιωσα στις φλογισμένες ψυχές των φοιτητών. Ξανάδα τον ήλιο στην ταράτσα της Νομικής, ξαναγεννήθηκα στα αμφιθέατρα και στους δρόμους του Πολυτεχνείου το ’73.

Με λένε εξέγερση, με λένε “Εδώ πολυτεχνείο – εδώ πολυτεχνείο, σας μιλά ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων”.

Τρεις μέρες γιόρτασα την άνοιξη μου και ήταν Νοέμβρης.

Έκλεισα τις τηλεοράσεις, έκλεισα τα ραδιόφωνα, άνοιξα τις πόρτες, βγήκα στους δρόμους. Έγινα πλακάτ, φέιγ βολάν, γραμμένο σύνθημα με μαρκαδόρο στους τοίχους της ιστορίας. “Κάτω η χούντα”, “Έξω οι Αμερικάνοι”, “Θάνατος στον φασισμό”.
Έγινα “Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία”.

Με λένε εξέγερση.

Δεν μ’ έλιωσε η ερπύστρια του τανκ. Δεν μ’ έσβησε η σιωπή των κρατητηρίων. Κάθε σπίτι έγινε κι ένα μου κρησφύγετο, κάθε ψυχή κι ένα μου εικονοστάσι.

Με λένε εξέγερση.

Έσφιξα τα δόντια και χαμογέλασα στην μεταπολίτευση και πριν προλάβω να ξαποστάσω είδα φίλους χθεσινούς να με εξαργυρώνουν, πολιτικάντηδες να μου κάνουν στριπτίζ στα μπαλκόνια, χθεσινούς εραστές να μ’ απατάν στην αγκαλιά της εξουσίας. Έγινα εμπόρευμα και φανφάρες, κόκκινα παχιά χαλιά επισήμων, λόγοι δεκάρικοι σε καλοταϊσμένα στόματα ψευδεπίγραφων αγωνιστών. Ασέλγησαν στο κορμί μου, με έκαναν γιορτή καθεστωτική και με αποστέωσαν αυτοί που στην ουσία ποτέ δεν μύρισαν το άρωμά μου.

Με λένε εξέγερση.

Λένε πως τώρα πια δεν έχω χώρο ζωτικό στα όνειρά σας.

Τώρα η ζωή σας έγινε εικονική πραγματικότητα, φαστ φουντ, κινητή ψευδαιμονία, τζόγος χρηματιστηριακός και πασαρέλα μιας ομορφιάς επίπλαστης, ντυμένης με τα σινιέ ρούχα της μοναξιάς σας.

Κι όμως εγώ είμαι πάντα εδώ, κρυμμένη σε κάποια σκοτεινή γωνιά σας. Όταν θα τελειώσετε με τα “limit up” σας, όταν θα σας λιώσει το ελαστικό ωράριό σας, όταν θα σας πνίξει πια η μπόχα των απόβλητων του τεχνικού πολιτισμού σας, όταν χτυπήσει και τη δικιά σας πόρτα ο ρατσισμός και ο αποκλεισμός για τον οποίο τώρα αδιαφορείτε, όταν θα γίνεται και σεις θύματα τούτης της παγκοσμιοποίησης που τώρα θεοποιείτε, όταν συνειδητοποιήσετε ότι είστε τα αναλώσιμα υλικά στην κρεατομηχανή των πολυεθνικών, τότε θα με θυμηθείτε.

Γιατί με λένε εξέγερση και είμαι η συνείδησή σας.

Γιατί πάντα θα σας φλογίζω τις ψυχές με τα λόγια του Τσε:

“Μας φαίνονται μεγάλοι γιατί είμαστε γονατιστοί…
Ας εγερθούμε”.

Πιστός σύμμαχος της πολιτική Συγκυβέρνησης και Μ.Μ.Ε. είναι και η Π.Α.Σ.Π., η κυβερνητική παράταξη, που σήμερα Τρίτη 15 Νοέμβρη ήρθε να την υλοποιήσει με όρους κατασταλτικής δύναμης. Συγκεκριμένα, η Π.Α.Σ.Π. προσήλθε στο Πολυτεχνείο σε παράταξη στρατιωτικής φάλαγγας εξοπλισμένη με κράνη και καδρόνια θυμίζοντας περισσότερο Μ.Α.Τ. με πολιτικά παρά φοιτητική παράταξη. Μετά από απειλές και ύβρεις που εξαπέλυε απέναντι σε όσους τόσο καιρό αγωνίζονται για την ανατροπή της αντιδραστικής πολιτικής που προωθεί ο πολιτικός της φορέας, το ΠΑ.ΣΟ.Κ., απωθήθηκε από τους Φοιτητικούς Συλλόγους και μέλη της Ε.Α.Α.Κ.. Στη συνέχεια μέλη της Π.Α.Σ.Π. «απήγαγαν» φοιτήτρια της Πληροφορικής και μέλος της Ε.Α.Α.Κ., την εγκλώβισαν σε καφετέρια και υπό την κάλυψη των Μ.Α.Τ. την ξυλοκόπησαν, της έσπασαν προσωπικά αντικείμενα και της φέρθηκαν για αρκετή ώρα με χυδαίο τρόπο. Όμως δεν σταμάτησαν εκεί. Όταν μέλη των Φοιτητικών Συλλόγων και της Ε.Α.Α.Κ. προσπάθησαν να απεγκλωβίσουν τη φοιτήτρια τους επιτέθηκαν μαζί με τα Μ.Α.Τ. πετώντας πέτρες και ξύλα και χειροβομβίδες κρότου λάμψης χτυπώντας αδιακρίτως (ακόμα και περαστικούς) με καδρόνια και σιδηρολοστούς.

Η κοινή επίθεση της Π.Α.Σ.Π. με τα Μ.Α.Τ. αποδεικνύει πως το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν συγκυβερνά απλώς με το ΛΑ.Ο.Σ. αλλά πλέον υιοθετεί πλήρως τις ακροδεξιές πρακτικές της Ε.Κ.Ο.Φ. και της Χρυσής Αυγής. Φανερώνει πως η ΠΑ.Σ.Π. δεν έχει εναρμονιστεί απλώς με την αντιδραστική, αυταρχική πολιτική του Μαύρου Μετώπου ΠΑ.ΣΟ.Κ. – Ν.Δ. – ΛΑ.Ο.Σ. αλλά γίνεται ο πιο σκληρός φορέας υλοποίησης αυτής της πολιτικής ενάντια σε μία ολόκληρη γενιά που βλέπει τα δικαιώματα της να θυσιάζονται στο βωμό της κρίσης. Η νεολαία δεν έχει καμία αυταπάτη για τον αντιδραστικό και κατασταλτικό ρόλο της Π.Α.Σ.Π. και της νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Η σπουδάζουσα νεολαία θα συνεχίσει να απαντά δυναμικά στις προκλήσεις και τα σχέδια της Π.Α.Σ.Π..

Στο Πολυτεχνείο, της εποχής του μνημονίου, δε χωράνε όσοι υποθηκεύουν το παρόν και τσακίζουν το μέλλον μας. Κόντρα σε όσους αλλοιώνουν το νόημα της εξέγερσης του Νοέμβρη εμείς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε μέχρι ανατραπούν η συγκυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ. – Ν.Δ. – ΛΑ.Ο.Σ. και φύγουμε από τις αλυσίδες της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ.. Η πραγματική μεταπολίτευση δε θα έρθει με κανένα Καραμανλή, Παπαδήμο ή όποιον άλλο διορίζει ως «εθνικό σωτήρα» το κεφάλαιο. Οι ανάγκες μας δε χωράνε στο μέλλον που μας ετοιμάζουν. Ας γίνουν οι σύγχρονοι αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας αυτοί που θα ανοίξουν το δρόμο για τη κοινωνική χειραφέτηση.

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ σε Α.Ε.Ι. – Τ.Ε.Ι.

http://eaak.gr/

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ: 127

ΠΑΣΠ: 105

ΚΟΙΝΟ ΠΛΑΙΣΙΟ: 103

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ: 26

ΠΛΑΙΣΙΟ ΕΝΙΑΙΑΣ ΔΡΑΣΗΣ: 18

Β’ γύρος

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ: 125

ΠΑΣΠ:138

ΣΤΙΣ 13:00, ΣΤΟ Α’ ΑΜΦ.

BACK TO REALITY!!!

Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Η συμφωνία της 27^ης Οκτωβρίου για το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους συνεπάγεται μια σειρά νέων σκληρών μέτρων εναντίον των εργαζομένων και της νεολαίας, τα οποία θα υποβαθμίσουν ακόμα περισσότερο το βιοτικό επίπεδο της ελληνικής κοινωνίας. Ο κοινοβουλευτικός συρφετός του ΠΑ.ΣΟ.Κ. αδυνατούσε να εγγυηθεί την ψήφιση των μέτρων αυτών, όχι λόγω διαφωνιών και διαρροών των βουλευτών αλλά λόγω του αυξανόμενου κοινωνικού αναβρασμού. Δεν είναι λοιπόν τα «όχι» της Λούκας Κατσέλη και της Εύας Καϊλή που φοβούνται, αλλά η μεγάλη άρνηση όλου του ελληνικού λαού να συναινέσει στη διάλυση της ζωής του ∙ το μεγάλο ΟΧΙ των παρελάσεων χωρίς επισήμους και την παλλαϊκή  κατακραυγή τους όπου εμφανίστηκαν ∙ η τεράστια μαζικότητα της πανεργατικής απεργίας που διατράνωσε το αίτημα: ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΤΩΡΑ Η ΛΑΟΜΙΣΗΤΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ!!

Η συγκυβέρνησή τους δεν αποτελεί εθνική συνεννόηση αλλά ένα μαύρο μέτωπο για την εξυπηρέτηση του στόχου της εξαθλίωσης του ελληνικού λαού.

Είναι μια κυβέρνηση δικής τους ενότητας, που προσπαθεί να περιβληθεί το φθαρμένο χιτώνα της ‘’εθνικής σωτηρίας’’.

Είναι μια κυβέρνηση εκπρόσωπος  και υπηρέτης μαζί, των τραπεζιτών, του Δ.Ν.Τ., της Ε.Ε., των δανειστών.

Είναι μια έκτακτη πολεμική κυβέρνηση εκστρατείας για τη συντριβή των εργασιακών δικαιωμάτων και των κοινωνικών αναγκών.

Είναι μια κυβέρνηση της δόσης, μιας ατέλειωτης αντεργατικής επίθεσης σε δόσεις, με τη θηλιά της νέας Δανειακής Συνθήκης και του ευρώ.

Αλλά μπορεί και πρέπει να γίνει μια κυβέρνηση – στόχος. Μια κυβέρνηση προς ανατροπή από ένα μαχόμενο εργατικό και λαϊκό κίνημα.

Επίδειξη δύναμης ή αδυναμίας;

Είναι τώρα ισχυρότεροι αλήθεια; Η αλήθεια είναι πως ναι. Όμως, ακριβώς αυτή η επείγουσα ανάγκη τους  να επιστρατεύσουν ταχύτατα τις μεγάλες εφεδρείες τους, ακόμη και με θυσία των Παπανδρέου και Σαμαρά, που πρέπει προσωρινά να κάτσουν στο πάγκο, δείχνει πως η κοινωνική δυναμική για εξέγερση και ανατροπή δυναμώνει. Το καινούριο στοιχείο των εξελίξεων, είναι ακριβώς η εισβολή στο πολιτικό προσκήνιο του λαϊκού παράγοντα, η δύναμη των απεργιακών συγκεντρώσεων, η καυτή ανάσα  της εξέγερσης, η οργή του λαού και της νεολαίας.

Ως Contra Legem – E.A.A.K. θεωρούμε ότι η πρόταση των εκλογών εδώ και τώρα δεν αποτελεί ένα αίτημα που θα μπορούσε να βελτιώσει την κατάσταση, αλλά πολύ περισσότερο δίνει χρόνο στην όποια κυβέρνηση προκειμένου να ανασυνταχθεί και να «συνεχιστεί το έργο». Ο δρόμος του συντονισμένου ανυποχώρητου αγώνα όλων των κομματιών της κοινωνίας είναι ο δικός μας δρόμος. Το Φοιτητικό Κίνημα, με τις ιστορικές του παρακαταθήκες, μαζί με όλη την κοινωνία μπορεί να διεκδικήσει τις ανάγκες και τα δικαιώματα της νεολαίας και των εργαζομένων. Λίγες μέρες πριν τη συμπλήρωση 38 χρόνων από τη 17^η του Νοέμβρη του ΄73 το αίτημα για την ανατροπή ης σύγχρονης χούντας των αγορών, για ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ είναι επίκαιρο όσο ποτέ.

Τον ξέρουμε καλά της γης μας τον αφέντη,

Mας έμαθε πολλά το αίμα του Νοέμβρη…

 C O N T R A   L E G E M _ E. A. A. K.

]]> http://contralegemeaak.wordpress.com/2011/11/08/%c2%ab%cf%89-%ce%b5%cf%85%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%af-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%ce%b9-%ce%b7-%ce%b6%cf%89%ce%ae-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9/feed/ 0 contralegemeaak